Pencere Kenarında Bekleyen Bir Çocuk!
- A.İlhan EZEL
- 10 Nis
- 1 dakikada okunur
Boşanma kararı alan ebeveynler....Bir daha düşünsünler! Çocuklarına bu acıyı yaşatmaya hakları var mı? diye!
Pencere Kenarında
Çocuk, pencerenin kenarında oturur.
Gözleri sokak lambasının altında uzayan gölgelere takılır.
Her geçen araba, bir ihtimaldir; her ayak sesi, bir umut.
Ellerini cama dayar, parmak uçları soğuğa değince ürperir.
Ama içindeki özlem, soğuktan daha keskindir.
“Belki bu akşam gelir,” diye fısıldar.
Bulutların arasından süzülen ışık, çocuğun yüzüne düşer
. O ışıkta babasının siluetini görür, hayal ile gerçeğin arasında bir anlık buluşma yaşar.
Pencere kenarı, bekleyişin en sessiz sahnesidir.
Her ışık huzmesi, bir buluşma umududur.
Yorumlar